تاغروب ستاره ها کنارم بمان وبدان عاشقانه دوستت دارم
یک روزبهاری دربیست اردیبهشت ۱۳۶۷
اشکی چکید بر زمین ...
اشکی از چشمان یه دختر کوچولوی ناز ...
روز تمام شد و آن روز بود که برای اولین بار روزی دیدم
حالا سالها گذشته و دوباره سالی بر سالهای زندگی دختر کوچولو افزوده می شود
می شنو ی ؟؟؟
از همه سو می گویند :
تولدت مبارک غزل عزیزم
روز تولدت شد و نيستم اما كنار تو
كاشكي مي شد كه جونمو هديه بدم براي تو
درسته ما نميتونيم اين روز و پيش هم باشيم
بيا بهش تو رويامون رنگ حقيقت بپاشيم
ميخوام برات تو روياهام جشن تولد بگيرم
از لحظه لحظه هاي جشن تو خيالم عكس بگيرم
من باشم و تو باشي و فرشته هاي آسمون
چراغوني جشنمون، ستاره هاي كهكشون
به جاي شمع ميخوام برات غمهات و آتيش بزنم
هر چي غم و غصه داري يك شبه آتيش بزن
تو غمهات و فوت بكني منم ستاره بيارم
اشک چشاتو پاک کنم نور ستاره بكارم
كهكشونو ستاره هاش درياو موج و ماهياش
بيابونا و بركه هاش بارون و قطره قطره هاش
با هفت تا آسمون پر از گلاي ياس وميخک
با ل فرشته ها و عشق و اشتياق و پولک
عاشقتو يه قلب بي قرار و کوچک
فقط مي خوان بهت بگن
عزيز من تولدت مبارك
دعامیکنم صدوبیست سال
زنده باشی....
نمیدونم چگونه عاشقانه ترين روز خدا رو جشن بگيرم وقتي غزلم در كنارم نيست!
چگونه اين لحظه هاي زيبا رو با تو قسمت كنم وقتي حضورت ممكن نيست
بهترین روز زندگیم روزی که تو به دنیا اومدی از پیش خدا برای من متولد شدی !
دلم مي خواست در كنارم بودي و ميديدي كه
براي روز ميلادت از عميق ترين درياها
از بلندترين كوه ها و از سخت ترين سخره ها خواهم گذشت....
كاش در كنارم بودي و مي ديدي كه قلبم را
چگونه در جعبه اي رنگارنگ ميگذار تا به تو هديه كنم
كاش در كنارم بودي ....
اما حالا که از هم فرسنگ ها دوریم بدون كه در سخترين
لحظه ها شادترين روز خدا را تنها جشن گرفته ام
فقط به ياد تو
...
ای عاشقانه ترین رویای من تولدت مبارک
تولدت مبارک
تولد، تولد
تولدت مبارک
مبارک مبارک
تولدت مبارک
تولد، تولد
تولدت مبارک
مبارک مبارک
تولدت مبارک
لبت شاد و دلت خوش
تو گل پرخنده باشی
بیا شمعا رو فوت کن
که صد سال زنده باشی
تولد تولد تولدت مبارک * مبارک مبارک تولدت مبارک
تولد تولد تولدت مبارک * مبارک مبارک تولدت مبارک
بيا بندازيم امشب * يک عکس يادگاری
همين شب که شکفتی * مثل گل بهاری
تولد تولد تولدت مبارک * مبارک مبارک تولدت مبارک
اشک ريزی شمع و نگاه کن * که واست می چکه چيکه چيکه
کام همه رو بيا شيرين کن * بيا کيک رو ببر تيکه تيکه
همه جمع شده اند دور تو امشب
همه بوسه می دن تو نشونی
در جشن تولدت عزيزم همه انگشترن تو نگينی
نگاه کن هديه ها رو * نگاه بادکنک ها رو
همه رنگ و وارنگی * عجب شب قشنگی
تولد تولد تولدت مبارک * مبارک مبارک تولدت مبارک
تولد تولد تولدت مبارک
* مبارک مبارک تولدت مبارک
کاش مال من بودی غزلم ...
ا گه بودی و کنارم بودی بغلت می کردم بوست می کردم و تولدت که خیلی برای من مهمه بهت تبریک می گفتم ...
برات جشن می گرفتم همه دوست و فامیلامونو دعوت می کردم خودم کیک تولد می پختم ...
شاید روزی آرزوی داشتن تو مثل تموم آرزوهایم برآورده شد ...
ان شالله ...
غزل مهربانم، تولدت مبارک
میلاد تو، میلادِ طراوت باران بهاری است
میلاد تو ، جلوه ای از محبت آسمان است
غزل عزیزم ...
زاد روز تو را از ته وجودم از اون اعماق قلبم
که تو رو اندازه ی خدا دوست داره تبریک می گم
نمیدونی چه جوری دلم درگیر شده
زمان بی روح است , بدون هیچ حرکتی
نمی خواهم بایستد گاه و بی گاه
رویا, بی حادثه است و نا مفهوم
و رویای خواب تو به شیرینی فهم است
چشم هایم پر از حرف است
و حرفهای من پر از طعنه عشق که تو از آن گریزانی
طراوت نرمی نفست که گه می میرد
و گاه باز می گردد و چندین بار مرا زنده می کند
زمستان خاکستری پر از انبار سرماست
و درختی بی برگ مثال مردی بی زبان , خواب
و جاده های گمراهی سکوت من
که ترا همیشه به پرت ترین نقطه می برد
تو پر صدا مثل باران که خبر می دهی
و من ساکت مثل برف اما بی خبر
و جاده ی بارانی رفتنت با فرش گٍلی
به انتظار قدمهایت تازه است 
سلام عزیزم، دلم برات تنگ شده. دلم می خواد با تو باشم، کنارت باشم. دلم می خواد دستات تو دستام باشه در حالی که سرم رو می ذارم رو شونه هات. دلم می خواد تو چشای خوشگلت زل بزنم و دنیا تو این لحظه متوقف بشه برا همیشه. دلم می خواد تمام خیابون های شهر رو باهات قدم بزنم در حالی که از خودمون برا هم می گیم. دلم می خواد تو رستوران روی میز دستات رو بگیرم. دلم می خواد هر کی تو رستورانه از عشقی که به هم داریم حسودیش بشه. دلم می خواد بدونی از نظر من چقدر خوشگلی. دلم می خواد بدونی چقدر عاشقتم و دوستت دارم. دلم می خواد قلبم رو پیشت جا بزارم و دلت مال من باشه برا همیشه. دلم همه ی اینارو می خواد و از همه بیشتر تو رو.
دلم دور از آن عشق پاکش مکن که این دل همیشه هوادار اوست.
چگونه تو را بسرایم
ای قصه آشنایی؟
ای صدای پای رهایی
ای خنجر اب دیده بر گردن ظلمت
ای آیینه تمام نمای خدا ، ای ناخدای ما
موعود من!
دیر هنگامی است که چشمانم انتظار به راهت دوخته ایم
و جان و دلی به شرارهای اشتیاق سوخته باغ آرزوهایمان
و به شوق تو خزانها را می شمارم
و چکامه های شقایق را می نگارد
و لاله ها هجر تو را بر سینه دارند و عروسان چمن
جز به مژده جمال دلارایت سر زحجله عیش بر نیارند
ای محبوب من!
معراج نشینی بگذار و از پرده غیبت به درآی
زیرا جز تو کسی نیست که بداند زخم ما
و شکوفه کدام غم بی انتهاست...
پيوستي به رويا ، به خواب ، به خيال ....
پيوستي به آنچه ديگر تکرارش برايم رنج آور است...
ديگر اين دلخسته را تاب براي زخم زبان نمانده ...رمقي اگر بود ...
تابي اگر مانده بود.. نغمه اي اگر در عمق ناي خسته مانده بود ...تمام شد ...
همه چيز تمام شدنش را به رخ ديده مي کشيد ولي گويي ديده را تاب ديدن نبود ...
اما شنيدن تاب آورد...
ديگر بار براي درک واژه ي نبودن ... نبودنت را با جان مي آميزم و نيستي را در آغوش مي کشم ...
حضورم کم رنگ مي شود و نبودن وجود را در برمي گيرد ... ديگر نه دستان را توان ...
نه پاها را رمق ... نه چشمان را تاب ...
نه دل را قرار ... نه تن را وجود مانده است ديگر هميشه هاي تکرار پايان يافت ...
ديگر نه آغازي است و نه پاياني ...
که اينجا پايان پايان است ...
ما که رفتیم ولی یادت باشه دیوونه بودیم واسه تو یه عمر اسیر تو کنج این ميخونه بودیم ما که رفتیم تو بمون با هر کی که دوسش داری با اونی که پنهونی سر روی شونش می ذاری ما که رفتیم ولی این رسم وفاداری نبود قصه ی چشمای تو واسه ما تکراری نبود ما که رفتیم ولی خوب موندی سر قول و قرار خوب رها کردی دستای منو تو این دیار ما که رفتیم حالا تو می مونیو عشق جدید می دونم چند روز دیگه می شنوم جدا شدین ما که رفتیم ولی مزد دستای ما این نبود دل مل لایق این که بزاریش زمین نبود ما که رفتیم ولی چشم تو عجب نگاهی داشت جمله های پر عشق تو چه وعده هایی داشت ما که رفتیم ولیکن قدرتو دونسته بودیم بیشترم خواسته بودیم ولی نتونسته بودیم ما که رفتیم تو برو دل بده دست دیگری به قول حافظ ما هم داریم یه یار سفری ما که رفتیم تو بشین زیر نگاه عاشقش آرزوم اینه فقط تلف نشه دقایقش ما که رفتیم تو برو دنبال طالع خودت ببینم سال دیگه کی میاد تولدت ما که رفتیم تو بمون با اون که از راه اومده اون که با اومدنش آتیش به قلب من زده ما که رفتیم دل ندیم دیگه به عشق کاغذی لااقل می اومدی پیشم واسه خدافظی
تنها شاهد اشک های شبانم
همین صفحه ی سفید و جوهر سیاه است
هرگز نخواستم چشم نا محرم این لحظه های ناآشنا
فرو ریختن اشک را بر گونه هایم ببیند
همیشه بالش سکوت را زیر سر هق هق تنهایی ام گذاشتم
تا کسی صدایم را نشنود
اما تو، تو که از گریه های پنهانی من با خبری
چه کنم گاهی همین گریه های گهگاه
جای خالی تو رادر غربت ترانه هایم پر می کند
گریه کن دلم میدونم اون دیگه هیچ وقت نمیاد
رفته و واسش مهم نیس چه به روز من میاد
ببین چقد تنها شدم تو خونه بی کسیام
یکی نیس با من بباره به پای این بی کسیام
بیا بی وفا وفا کن دارم از غصه میمیرم
میخوام که این دمه آخر دستاتو باز بگیرم
نمیدونی چی می کشم تو این روزای بی کسی
قدرمو می دونی یه روز وقتی به حرفام برسی
گریه هام دسته خودم نیس دله من شکسته دنیا
دستایه جدایی عشق خط کشیدن میون ما
طاقت موندن ندارم این نفسای آخره
بگین بیاد که عاشقش واسه اون در به دره
بیا بی وفا وفا کن دارم از غصه میمیرم
میخوام که این دمه آخر دستاتو باز بگیرم
نمیدونی چی می کشم تو این روزای بی کسی
قدرمو می دونی یه روز وقتی به حرفام برسی
